submenu

Christophe Bautil - 20/11/2017

Jong en talentvol, zo kan je Christophe Bautil samenvatten. ‘In de diepe leegte verschijnt mijn bron van inspiratie, een reëel verzinsel dat me begeleidt om het weer te geven op doek.’ De Antwerpenaar heeft alvast een duidelijke, uitgesproken visie op de kunst.

‘De nood aan en passie voor het schilderen is 11 jaar geleden ontstaan. Ik studeerde illustratieve vormgeving in Gent, maar die richting bleek niets voor mij. Na mijn studies koos ik voluit voor de schilderkunst. Eigenlijk liet ik me geen andere keuze, en heb ik mezelf alles aangeleerd. In het begin experimenteerde ik met verschillende materialen, maar al snel koos ik voor acryl op doek. Zo ben ik de kunstenaar geworden die ik nu ben. Mijn kleurenpalet bestaat vooral uit weinig, zachte en gematigde kleuren, waarna ik mijn werk vernis om alle kleuren een intenser effect te geven.’

‘Wat ik schilder geef ik zo minimalistisch mogelijk weer om dichter tot de essentie te komen. Mijn schilderwerken zijn een wegwijzer om de toeschouwer mee te voeren naar zijn diepere ik. Ik wil het publiek een spiegel voorhouden, waarbij het zichzelf kan vinden in zijn diepste stilte.’

‘In mijn recenter werk wil ik deze gedachte nog meer aantonen aan de hand van witte marmeren beelden. Zij zijn op zich koud, onbereikbaar, kwetsbaar, breekbaar en laten zich, zoals schoonheid meestal doet, enkel bewonderen vanop een afstand. Het contrast van een puur wit beeld tegenover een donkere achtergrond laat toe dat het nog meer opvalt. Het laat zich niet vinden, maar laat zich zien wanneer het dat wil. Hoe het dat doet, kan op verschillende manieren gebeuren, bijvoorbeeld in muziek. Een mooi voorbeeld is het nummer They awoke to the scent of spring (part 1) van Lustre. Het sluipt binnen en voert me mee naar de melancholie om daar te verschijnen.’

Je vindt de werken van Christophe Bautil in december aan De Muur in de Moelie.

 

Steven Verhamme

(Uit Sjoenke, november 2017)

Bekijk ook