submenu

Interview: Johny Voners zingt Aznavour in het Nederlands - 22/10/2018

‘In elk liedje zit een filmscenario’

De liefde van Johny Voners voor de liedjes van Aznavour trotseren de tijd. De vonk sloeg over toen hij 16 jaar was. Vandaag, 56 jaar later, is de passie er nog steeds. Op welke manier precies kan je horen tijdens zijn voorstelling op 15 november in de Moelie.

De liefde van Johny Voners voor de liedjes van Aznavour trotseren de tijd. De vonk sloeg over toen hij 16 jaar was. Vandaag, 56 jaar later, is de passie er nog steeds. Op welke manier precies kan je horen tijdens zijn voorstelling op 15 november in de Moelie. Het concert is meteen ook de perfecte hommage aan de zanger en artiest, die begin oktober overleed.

Na een pauze van enkele jaren sta je opnieuw op het podium met liedjes van Aznavour, maar deze keer breng je ze in het Nederlands. Vanwaar die keuze?

Johny Voners: ‘De tijd was aangebroken om een eigen touch aan de nummers van Aznavour te geven. Tot nu toe zong ik zijn liedjes vooral zoals hij ze zelf zong. Maar een paar jaar geleden zei Aznavour aan een reporter dat hij niet zo graag heeft dat anderen zijn songs op dezelfde manier brengen als hij. Hij vindt het veel interessanter om authentieke versies te horen. Zo kan hij via zijn liedjes de eigenheid van andere artiesten ontdekken. Dat bracht me aan het denken. Het resultaat zijn de Nederlandse adaptaties die ik sinds kort zing.’

Het lijkt me niet evident om de nummers van Aznavour te vertalen.

Voners: ‘Dat klopt. In het begin was ik er ook niet van overtuigd dat het zou werken. Maar dankzij de feeling voor taal van Betty Mellaerts, Els Hoebrechts, Sabien Tiels ... – die samen met mij de Franse chansons vertaalden – zijn we tot een mooi resultaat gekomen. Ik kreeg zelfs al te horen dat de Nederlandse teksten een meerwaarde zijn.’

Zijn er nummers waarmee je een speciale band hebt?

Voners: ‘Het zijn er te veel om op te noemen. Aznavour heeft meer dan 1.300 liedjes geschreven. Maar als ik er enkele moet selecteren, kies ik voor Emmenez-moi, Il faut savoir, La mama, Non, je n’ai rien oublié, La Marguerite, A ma fille en Les deux guitares ...’

Wat trekt je zo aan in zijn nummers?

Voners: ‘Aznavour slaagt erin om in een song van 3 minuten een heel verhaal te vertellen. Je zou als het ware een filmscenario van een song kunnen maken. Er zit zo veel dramatiek in. En dat spreekt me als acteur ook aan. Aznavour is niet alleen zanger, hij is ook een zingende acteur. Hij beleeft wat hij zingt. Wat hij brengt, voelt doorleefd.’

Wat is het verhaal achter Non, je n’ai rien oublié?

Voners: ‘Het lied gaat over twee mensen die elkaar na vele jaren opnieuw tegenkomen. Hun romance hield op een bepaald moment op. Hun wegen gingen uit elkaar. Maar als het lot hen terug bij elkaar brengt, blijken hun gevoelens er nog altijd te zijn. Aznavour zingt het ook: Le hasard est curieux. Il provoque les choses.’

‘In La Marguerite vertelt hij over een meisje dat veel succes bij de jongens had. Haar schoonheid dreef hen op hol. Ze zouden gevochten hebben om haar boekentas te kunnen dragen. Vandaag is Marguerite een oude dame naar wie jonge kerels met steentjes gooien. Op een dag wordt ze overvallen door een bende en ligt ze op straat. Hij zingt over hoe ze daar helemaal alleen, als een verwelkte bloem, ligt. Een nummer vol dramatiek over eenzaam ouder worden. Maar ook met een positieve noot. Want in het nummer is er ook iemand die haar na al die jaren gaat bezoeken en haar blijft waarderen.’

Hoe voelt het voor jou om na een paar jaar radiostilte opnieuw als zanger op het podium te staan?

Voners: ‘Ik doe niets liever dan samen met mijn trio optreden. Ik voel me herleven.’

Voel je je vandaag in de eerste plaats zanger of acteur?

Voners: ‘Ik voel me beide, want ik kan niet zonder zingen en acteren. Ik heb ze allebei nodig om me goed te voelen.’

Je bracht onlangs een kookboek uit waarin je dagschotels voorstelt, een verwijzing naar FC De Kampioenen. Hoe zijn de reacties?

Voners: ‘De reacties uit mijn vriendenkring zijn positief, maar ik kijk er naar uit om de reacties van het publiek te horen tijdens de boekenbeurs. Het boek samenstellen was in elk geval een fijne ervaring. Samen met mijn echtgenote trok ik door Vlaanderen, op zoek naar de lekkerste dagschotels.’

Kook je ook zelf?

Voners: ‘Ja, regelmatig zelfs. En ik doe dat niet slecht. Al ben ik altijd een tikkeltje gespannen tijdens het koken. Het vraagt een hoge concentratie van mij. Soms verbrand ik me. Dan jodel ik. Maar zingen achter de kookpotten doe ik niet.’

Je wordt binnenkort 75. Denk je soms aan stoppen?

Voners: ‘Zolang het kan, blijf ik zingen en acteren. De komende maanden beloven alvast druk te worden. Ik speel onder meer in Assisen II (van Frank Van Laecke) en in de musical La cage aux folles (in een regie van Stany Crets). Er staat ook een vierde Kampioenenfilm op de agenda. En natuurlijk treed ik graag nog vaak op met Et alors ... en dan ... Voners. Het is een luxe dat ik kan doen wat ik graag doe. En dat wil ik de komende jaren graag verder doen.’

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: Tine De Wilde
Uit: sjoenke oktober 2018

Bekijk ook