submenu

Teppe Daniels - 14/02/2020

Te veel ideeën, te weinig tijd

Al sinds een paar jaar wordt de Moelie af en toe overspoeld door gamefreaks van over heel België, door aspirant- techneuten en door jongeren die zich gewoon willen amuseren met nieuwe technieken. De ‘dader’ van zo veel leuks: Teppe Daniels.

Gamebeek en LinkeLab zijn twee van de geesteskinderen van Teppe Daniels, Antwerpenaar van afkomst, die de liefde volgde tot in Linkebeek. Samen met zijn vriendin en een aantal vrienden stichtte hij Just4Fun. De naam zegt het: een clubje gespecialiseerd in plezier voor jongeren en jong van geest.

Just4Fun is niet Just4Money. Hoe kom je aan de kost?

Teppe Daniels: ‘Ik ben al tien jaar mentalist. Dat is mijn hoofdberoep. Grote bedrijven huren mij in om tijdens bepaalde evenementen, salesmeetings of andere vergaderingen mensen een onvergetelijk moment cadeau te geven. Ik probeer mensen te lezen, hun lichaamstaal te analyseren, ik observeer hen goed en kijk naar waar hun ogen gaan. Aan de hand van die non-verbale signalen probeer ik hun gedrag te voorspellen. Als ik bijvoorbeeld aan mensen vraag om aan een nummer tussen 1 en 10 te denken, maar niet aan 3, is de kans heel groot dat ze aan 7 denken. Over dat soort dingen gaat het. Het is een heel interessante bezigheid, omdat het ook mis kan lopen, maar dat is niet erg. Als een goochelaar dat konijn niet uit zijn hoed krijgt, wil het publiek waarschijnlijk zijn geld terug. Als het bij mentalisme fout loopt, wordt dat door de vingers gezien.’

In je vrije tijd organiseer je onder meer Gamebeek. Ben je zelf een fervente gamer?

Daniels: ‘Zeker. Al van toen ik klein was, ben ik verzot op videospelletjes. Televisie heeft me nooit geboeid, omdat ik geen inspraak heb bij wat er gebeurt. In tegenstelling tot bij gamen of bijvoorbeeld boeken lezen, wordt er bij tv kijken geen beroep gedaan op je fantasie. Ik ben ondertussen halverwege de dertig en nog altijd even zot van games. Ik heb die videospelletjes allemaal zien evolueren. Ze worden meer en meer een filmervaring. Alles wordt steeds realistischer. Het is net alsof je zelf meespeelt in de film. Daardoor zijn de emoties die games opwekken ook heviger geworden dan  20 jaar geleden het geval was.’

Word je ooit te oud om te gamen?

Daniels: ‘Ik alvast niet. Ik weet wel dat een deel van de maatschappij gamen en videospelletjes iets voor kinderen vindt, maar ik vind het jammer dat er zo naar gekeken wordt. Het is een echt grote business geworden. In 2019 was de game-industrie groter dan de muziek- en de filmindustrie samen. Dat kan je toch niet kinderachtig noemen. Het is een cultuurvorm geworden. De Vlaamse overheid heeft dat ook begrepen en investeert meer en meer in game development.’

Je bent de drijvende kracht achter LinkeLab, waar geëxperimenteerd wordt met nieuwe technologieën en programmeren. Vanwaar die passie?

Daniels: ‘Die leunt aan bij mijn passie voor gamen, ze lopen in elkaar over. Ik ontdek graag nieuwe dingen. Toen ze mij een paar jaar geleden vanuit de Moelie vroegen of ik niet een paar ideetjes had om de jeugd uit de streek wat meer samen te brengen, heb ik samen met een aantal vrienden LinkeLab en Gamebeek op poten gezet. Het zijn events waar ikzelf als 12- of 13-jarige zeker naartoe zou zijn gegaan. En blijkbaar was dat exact wat de Linkebeekse jeugd ook nodig had. Het is dan ook lichtjes uit de hand gelopen, zoals dat soms gebeurt met mijn projecten. In het begin was het de bedoeling om enkel met Linkebekenaren te gamen, maar plots stonden er ook mensen van Gent, Antwerpen en Luik voor onze deur. We zijn begonnen met twee schermen. Tegenwoordig hebben we er 25. Het is een gratis lunapark geworden. LinkeLab is anders, dat is op reservatie omdat we het bewust wat kleiner willen houden zodat de workshops interactief blijven.’

Heb je andere ideeën die je nog wil verwezenlijken?

Daniels: ‘We zijn nu bezig met het in elkaar steken van een vakantiekamp voor de kinderen uit de buurt. Het is  het vakantiekamp waar ik als kind van droomde: een hele dag gamen, maar ook buiten ravotten. We hebben net 30 nerfgeweren gekocht. Een tijdje geleden trok ik met een hoop vrienden naar een park in de buurt en we hebben daar het kind in ons bovengehaald met die geweren. Heerlijk! Ik vind het belangrijk dat mijn events zowel de kinderen als de volwassenen interesseren. Ik ben ook bezig met een escaperoom. Of een schattenjacht lijkt me ook wel iets dat we eens in Linkebeek moeten organiseren. Als we volwassenen en kinderen maar weer aan het spelen krijgen. Dat is bovendien een leidraad voor alles wat ik doe: het mag niet te fel op echt werk lijken, anders vind ik er niks meer aan.’

De ideeën zijn er. Wat met de tijd om ze uit te werken?

Daniels: ‘Dat is het drama. Een dag van 24 uur is veel te kort voor mij. Ik moet ook mijn boterham verdienen. Dus gaat er flink wat van mijn tijd naar mijn optredens en mentalismeshows. Ik heb nog niet gezegd dat ik ook een bedrijfje heb dat kmo’s helpt om hun visibiliteit op internet te verhogen. Als je wil dat jouw website als freelancejournalist als eerste tevoorschijn komt op Google,  bel je mij nog maar eens.’

 

Tekst: Maarten Croes
Foto: Tine De Wilde
Uit: sjoenke februari 2020