submenu

Kleurrijk Linkebeek - 22/06/2020

Fotoreeks

Als Linkebeek in de nationale pers opduikt, gaat het vaak over communautaire spanningen of niet-benoemde burgemeesters. Inwoonster Patricia Grobben wilde dat zwart-witbeeld graag weerleggen.

Voor haar opleiding fotografie aan CVO Brussel campus COOVI ging ze in Linkebeek op zoek naar de meest kleurrijke voorgevels. Ze ontdekte dat er achter die gekleurde gevels stuk voor stuk boeiende mensen wonen.

Laure D’Oultremont en Régis D’Hondt
‘Communautair gekibbel is energieverspilling’

Bij de familie D’Hondt-D’Oultremont is het op woensdagmiddag een gezellige drukte. Ik mag meteen mee aan tafel schuiven bij Laure, Régis en de drie kinderen. ‘Worst met appelmoes en puree, dat is ons vaste woensdagmenu. Daarna moeten de jongens naar de hockeyles’, zegt Laure. ‘De voorgevel van ons huis is altijd rood geweest, we hebben de woning zo gekocht. De vorige eigenaars waren Portugezen. Zij hadden het huis in de kleuren van de Portugese vlag getooid: een rode gevel met groene accenten.  Ik denk dat nog andere Linkebekenaren zich hebben laten inspireren door die kleuren’, lacht ze.

‘We wonen hier sinds de geboorte van onze middelste zoon Oscar, nu 7,5 jaar geleden. We zouden Linkebeek voor geen geld ter wereld verlaten. Het lijkt een dorpje dat recht uit een verhaal van Asterix en Obelix is geplukt.’ Over de sterke kanten van de gemeente hoeven ze niet lang na te denken. ‘Brussel ligt bij wijze van spreken in onze achtertuin, maar toch wonen we midden in het groen. Alle buren zijn goede vrienden geworden. In de tuinen zijn poortjes geïnstalleerd, zodat we rechtstreeks bij elkaar kunnen binnenlopen.’

‘Onze boodschappen doen we bij de boerderijen in de omgeving. Groenten halen we dan weer op het zelfoogstveld aan de Kerkveldstraat. Voor amper 320 euro per jaar kan je er als volwassene een heel jaar groenten oogsten. De kinderen vinden het leuk om mee over het veld te lopen. Maar zelfs als volwassene leer je nog iets bij. Ik had geen idee hoe spruitjes precies groeiden’, lacht Régis. ‘Er worden in de gemeente heel wat toffe activiteiten georganiseerd. Denk maar aan de Winterman of de talrijke rommelmarkten. We zijn ook fan van de Ciné-Club in Hoeve Holleken. Daar staat elke maand een filmvoorstelling op het programma. De jonge gasten die dat organiseren, weten altijd originele films uit te kiezen.’

‘Twee van onze jongens, Oscar en Siméon, gaan in Linkebeek naar de gemeenteschool. Basile, de oudste van de drie, gaat naar de Sint-Jozefschool in Ukkel. Thuis is de voertaal Frans, maar de jongens gaan wel naar een Nederlandstalige school’, vermeldt Laure. ‘Zeker voor de kinderen vind ik het goed dat we in een tweetalige gemeente wonen’, voegt Régis toe. ‘Mijn vrouw is van Waalse afkomst. Ikzelf ben opgegroeid in Brussel, maar mijn familieroots liggen in Vlaanderen, in de omgeving van Aalst. Dat communautaire gekibbel vind ik zo’n energieverspilling. Als ik zie dat de Franstalige opschriften aan de bakkerij overschilderd zijn, denk ik soms: waar zijn we mee bezig? Maar dat geldt niet alleen voor Linkebeek, bij uitbreiding ook voor heel ons land.’

‘Of er nog dingen zijn die beter kunnen in Linkebeek? De voetpaden zijn op veel plekken te smal of te gevaarlijk. We wonen niet ver van de school, maar toch moeten we onderweg om de haverklap van kant wisselen omdat de voetpaden niet doorlopen of omdat er obstakels in de weg staan. Het is te gevaarlijk om de kinderen alleen naar school te laten gaan. Daarnaast betreuren we de slechte politieke verhoudingen tussen meerderheid en oppositie. Zo jammer voor een dorp van amper 4.800 zielen.’

 

Tekst: Heidi Wauters
Foto: © Patricia Grobben
Uit: sjoenke juni 2020