submenu

De rode draad in het leven van Pierre Fripiat - 07/10/2020

Mensen samenbrengen

Hoe drukker hoe beter, en hoe meer volk in de buurt, hoe meer hij zich in zijn element voelt. Pierre Fripiat kan en wil niet stilzitten. Op zijn 81e is hij nog volop bezig als verdeler van magazines én is hij vrijwilliger voor allerlei initiatieven met als leidraad: de sociale cohesie in Linkebeek

Het bewijs. Tijdens dit interview rinkelt de telefoon regelmatig, en wanneer hij een afspraak in zijn agenda noteert zie ik dat die aardig gevuld is. ‘Ik heb graag mensen om mij heen, ik ben een sociaal dier’, zegt hij. Als hij aan de lockdownperiode denkt, wordt hij stil. Het is duidelijk dat deze periode hem allerminst bevalt. ‘Ik hoop dat we er snel weer uit zijn, maar we moeten lessen trekken. Ja, er waren veel negatieve aspecten aan, maar het goede en wat we ervan moeten onthouden, daar wil ik graag met de inwoners van Linkebeek over discussiëren. Misschien organiseer ik er wel eens een conferentie over.’

Gestructureerde wanorde

Pierre neemt me voor het interview mee naar zijn bureau: een ruimte waar op dit moment een gezellige gestructureerde wanorde heerst. We zien allerlei magazines en enveloppes liggen. ‘Ik hou me onder meer bezig met de verdeling van hobbymagazines: magazines over tuinieren, over decoratie en over haken en breien. Ik zorg ervoor dat de abonnees tijdig hun magazine in de bus krijgen. Het is een leuke bezigheid die ervoor zorgt dat  ik nog veel sociale  contacten heb. De enveloppes voor de volgende editie van onze magazines liggen al klaar. Zodra de exemplaren van de drukker komen, stop ik ze in de enveloppe en breng ik ze naar de post.’ Pierre is altijd actief geweest in de perssector. ‘Omdat ik mijn militaire dienst in Duitsland deed en een mondje Duits sprak, vond ik een job bij een persbedrijf dat vooral bezig was met de verdeling van Duitse tijdschriften en kranten in België. We zorgden ervoor dat onder meer Der Spiegel en de Frankfurter Algemeine in de Belgische winkels verdeeld werden.’

Verderop zien we op een biljarttafel boeken en allerhande spullen liggen. ‘Ik heb een heleboel zaken voor de Gratiferia die we telkens samen met het Repair Café organiseren. Het zijn allemaal spullen die in goede staat zijn, en die we gratis weggeven.’ Op die manier komen we uit bij zijn rol als vrijwilliger in het Repair Café van Linkebeek. ‘Een fantastisch initiatief, dat ondertussen bekend is geworden in de ruime omgeving. We waren een van de eersten in de regio en kunnen bijna alle spullen die binnen gebracht worden herstellen. Ik doe meestal het onthaal, en een beetje logistieke ondersteuning. Zo ga ik samen met een andere vrijwilligster bijvoorbeeld de affiches voor het volgende Repair Café ophangen.’

Ondanks de vele beperkingen waar ze rekening mee moeten houden op dit moment, vindt het Repair Café terug plaats. Het ziet er door de social distancingmaatregelen wel anders uit dan normaal. ‘Mensen moeten hun kapotte spullen nu vooraf binnenbrengen in de Moelie, en kunnen ze een paar dagen later weer ophalen. We werken op dit moment dus op afstand. Zo missen we het verbindende aspect van het Repair Café wel, maar ik ben blij dat het kan doorgaan. En trouwens: we nodigen de mensen van harte uit om toch iets te drinken in het Eetstaminee van de Moelie. Uitbaters Raphaël & Aurore hebben ook moeilijke tijden achter de rug en kunnen een steuntje in de rug gebruiken.’

Mensen samenbrengen

Pierre is betrokken bij meerdere initiatieven die mensen samenbrengen. ‘Het liefst van al zie ik mensen uit verschillende gemeenschappen samenkomen. Zo help ik mee bij de verbindende activiteiten van de vzw BEEcause, steek ik een handje toe in Huize Lismonde en in Hoeve Holleken tijdens activiteiten of tentoonstellingen. Het is een plezier om met verschillende mensen te kunnen samenwerken.’ Helaas liggen al die activiteiten tijdelijk stil. ‘We hadden plannen om in de Moelie, Huize Lismonde en Hoeve Holleken een expo te organiseren over Brabantse impressionisten en fauvisten, maar dat idee verhuist noodgedwongen een jaartje naar de diepvries.’  Pierre vindt dat alle initiatieven hun nut hebben en hun doel bereiken. ‘Er ontstaat een dynamiek tussen de inwoners van Linkebeek, over de gemeenschappen heen. Ik vind dat formidabel. Bovendien zien we dat er ook jongeren zijn die hun schouders onder verschillende initiatieven willen zetten.’

Nog zo veel te doen

Aan motivatie en inspiratie ontbreekt het Pierre niet. Hij zit nog boordevol ideeën die hij wil realiseren zodra het weer kan. ‘Ik zou iets willen doen aan de gevaarlijke verkeerssituaties in Linkebeek. Door een wandeling te organiseren die het probleem aankaart bijvoorbeeld. Er zijn veel automobilisten die te snel rijden. Ik denk dat de beleids- makers op de hoogte zijn van de problematiek. Ik zou de Linkebekenaren veel meer op de fiets willen zien zitten.’

Er spelen nog andere ideeën in het achterhoofd van Pierre. ‘Ik ben ook een verzamelaar. Ik gooi niet graag dingen weg en ga soms op zoek naar vreemde en antieke hebbedingetjes. Ik heb bijvoorbeeld een oude jukebox en een mechanische dicteermachine van voor de Eerste Wereldoorlog. Er zijn ongetwijfeld nog mensen in Linkebeek met unieke stukken. Zou het niet fantastisch zijn om een soort ‘rariteitenkabinet’ of tijdelijk museum te organiseren waarbij de inwoners van Linkebeek interessante en waardevolle objecten kunnen tonen aan de andere inwoners en erover spreken. Misschien zit hier een leuke samenwerking met de Moelie in?’

 

Tekst: Maarten Croes
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke oktober 2020