submenu

Fotoreeks Kleurrijk Linkebeek - 15/03/2021

Als Linkebeek in de nationale pers opduikt, gaat het vaak over communautaire spanningen of niet-benoemde burgemeesters. Inwoonster Patricia Grobben wilde dat zwart-witbeeld graag weerleggen.

Voor haar opleiding fotografie aan CVO Brussel campus COOVI ging ze in Linkebeek op zoek naar de meest kleurrijke voorgevels. Ze ontdekte dat er achter die gekleurde gevels stuk voor stuk boeiende mensen wonen.

Politiecommissaris Alain Luypaert
‘De kleur van de gevel is blauwgrijs, maar er is geen link met de politie’

‘We kenden Patricia niet, maar toen ze kwam aanbellen om te vragen of ze ons huis en de bewoners op de foto mocht zetten in het kader van haar eindwerk, hebben we meteen toegezegd’, steekt Alain Luypaert van wal. ‘We moesten alleen onderling bekijken wie er op de foto zou gaan. Uiteindelijk heb ik me opgeofferd als fotomodel’, lacht hij

De perfect tweetalige Alain Luypaert woont bijna 17 jaar in Linkebeek. ‘Ik ben afkomstig van Brussel. Samen met mijn eerste vrouw woonde ik in Galmaarden, maar na mijn echtscheiding verhuisde ik opnieuw naar de hoofdstad. Daar ben ik mijn huidige partner tegengekomen. Zij was afkomstig van Linkebeek. Ik ben de liefde gevolgd en woon hier graag. Linkebeek is een mooie en rustige gemeente. De woningen zijn hier wel heel duur. Jonge mensen die buiten Brussel willen wonen, moeten al ver gaan om iets betaalbaars te vinden. Maar dat geldt niet alleen voor Linkebeek, dat is in de hele Rand zo.

‘Mijn partner en ik werken allebei bij de politie. Ikzelf heb 22 jaar bij de lokale politie van Sint-Gillis gewerkt, waar ik op een bepaald moment verantwoordelijk was voor alles wat met drugs te maken had. Vervolgens kreeg ik de mogelijkheid om over te stappen naar de federale politie, als verantwoordelijke van het team dat zich bezighield met de internationale drugshandel.’

‘Momenteel ben ik commissaris en diensthoofd van de cel internetrecherche bij de federale politie. Ons team heeft een dubbele functie. Enerzijds zoeken we online naar illegale content die gelinkt is aan terrorisme, of accounts die aanzetten tot het verspreiden van haatberichten. Vervolgens zorgen we ervoor dat die accounts of berichten van het internet verwijderd worden. Anderzijds biedt onze cel ondersteuning aan de politiediensten en de magistratuur.’

‘Dat is een boeiende job, maar ook behoorlijk veel werk. En totaal niet te vergelijken met al die politiereeksen op tv. In series als CSI lijkt het allemaal kinderspel: één druk op de knop en alle resultaten rollen uit het systeem, inclusief de naam van de verdachte en een uitgebreide antecedentenlijst. In de echte wereld gaat dat natuurlijk niet zo.’

‘In Linkebeek heb ik altijd in hetzelfde huis gewoond. De kleur van de gevel is blauwgrijs. Wit was te wit, en we wilden geen te donkere kleur. Dat blauwgrijs was een mooi compromis. Maar er is geen enkele link met de politie’, lacht hij. ‘Op communautair vlak is het de laatste jaren wat kalmer geworden. Er is een tijd geweest dat actievoerders regelmatig met vlaggen stonden te zwaaien op het Gemeenteplein. Toch heb ik het gevoel dat die strijd vooral op het politieke niveau gevoerd werd. De mensen die hier wonen, leven goed samen. Wij hebben zowel Frans- als Nederlandstalige buren met wie we perfect overeenkomen.’

In Linkebeek ben ik niet actief in het verenigingsleven, maar in Ukkel ben ik penningmeester van een duikclub. De laatste jaren zien we ons ledenaantal helaas afnemen. Tegenwoordig kun je in het buitenland op veel plaatsen duiken zonder een duikopleiding gevolgd te hebben. Als je bijvoorbeeld in de Caraïben op vakantie gaat, kun je daar met een Amerikaans duikbedrijf een doop in een zwembad doen en dan meteen in zee gaan duiken, zonder training vooraf. Onze duikclub is een sportclub, wat betekent dat we regelmatig trainingen houden en oefeningen doen om brevetten te halen. Dat is er voor sommige mensen te veel aan.’

‘Hoewel de Belgische duikclubs tot de veiligste ter wereld behoren, is aan duiken altijd een risico verbonden. Een ongeval kan altijd gebeuren. Routine vormt daarbij de grootste valkuil. Je moet altijd alert blijven, ook bij handelingen die je al heel vaak hebt gedaan.’

 

Tekst: Heidi Wauters
Foto: Patricia Grobben
Uit: sjoenke maart 2021