submenu

Mine Loeckx - 24/03/2021

‘Fifi houdt me in beweging’

Mine Loeckx (86) werd geboren in Drogenbos, bracht meer dan 70 jaar door in Beersel en woont inmiddels 12 jaar in Linkebeek. Ongeveer 10 jaar geleden kreeg ze op haar appartement het gezelschap van Fifi. Het was liefde op het eerste gezicht.

‘Fifi was een verloren hondje. Ze was achtergelaten bij een dame uit de omgeving van Charleroi, die thuis dieren opving. Via Facebook zocht die mevrouw een nieuwe thuis voor het beestje. Omdat mijn vorige hond overleden was en ik het gezelschap van een huisdier op prijs stelde, nam ik contact op. De vrouw kwam samen met de hond bij me thuis, om te zien of het zou klikken tussen ons. We zaten aan tafel te babbelen en dat hondje kwam zonder aarzelen naast mij zitten. Ze is niet meer weggegaan’, vertelt Mine.

‘Ondertussen is Fifi bijna 10 jaar bij mij. Ze is al 15 jaar, maar nog altijd in goede vorm. Elke dag gaan we een aantal keer wandelen. Omdat ik op een appartement woon, neem ik haar elke ochtend rond 8 uur mee naar buiten voor een plasje. Zowel in de voormiddag als in de namiddag maken we een wandeling, en ’s avonds voor het slapengaan is het nog eens tijd voor een plaspauze.’

‘Ik ben nooit getrouwd geweest en heb geen kinderen. Zonder huisdier zou ik niet meer zo vaak naar buiten gaan. Mijn hond houdt me in beweging. Ik heb vroeger ook altijd huisdieren gehad, vooral labradors. Een dier is goed voor je gemoed. Zelfs als ik een mindere dag heb, voel ik me beter na een wandeling met Fifi.’

‘Ik wandel graag door bos en veld, in Linkebeek of Beersel. Sinds de lockdown kom ik op mijn wandelingen meer mensen tegen dan vroeger. Onderweg vind ik het fijn om een glimlach uit te wisselen of een woordje te zeggen tegen de mensen die ik tegenkom. Zeker in de tijden waarin we leven, zijn het dergelijke kleine dingen die het verschil kunnen maken.’

‘Ik ben geboren in Drogenbos. Toen ik 2 jaar was, werd mijn vader benoemd als gemeentesecretaris in Beersel. Daar heb ik vervolgens meer dan 70 jaar gewoond. Op een bepaald moment wilde ik in Beersel een kleine familiale tennisclub oprichten samen met een vriendin. Een tennisveld en een restaurantje ernaast, niet meer dan dat. Toen we onze plannen officieel aankondigden, had niemand van de buren bezwaar geuit. Alle vergunningen waren in orde, dus begonnen we met de bouw ervan. Maar een jaar nadien kregen we plots een brief van de Raad van State, dat we alles moesten afbreken en onze activiteiten moesten stopzetten. Blijkbaar had een van de buren – met bijzonder invloedrijke contacten – toch bezwaar geuit tegen onze plannen.’

‘Als er vooraf iemand gezegd had dat hij niet akkoord ging met de plannen, waren we er nooit aan begonnen. Maar de klacht kwam pas toen de werken vergevorderd waren. We hadden er al veel geld in gestoken. Financieel was dat een drama. Uit pure noodzaak verhuisde ik naar een sociaal appartement in Linkebeek. Gelukkig woon ik hier graag en heb ik aangename buren. Toch heeft die zaak mij getekend voor het leven. Dat soort fratsen heb je met dieren niet voor, die zijn altijd eerlijk en oprecht.’

Oproep: beestig leuke verhalen gezocht Heb je een speciale band met je dier of een leuk verhaal over jouw dier? Geef een seintje via heidi@accentgrave.be. Alle soorten dieren en baasjes zijn welkom. Wie weet prijkt jouw verhaal binnenkort in Sjoenke.

 

Tekst: Heidi Wauters
Foto: Patricia Grobben
Uit: sjoenke maart 2021