submenu

Magali Vanherenthals over haar schilderwerken - 22/06/2021

‘Mijn liefde voor de natuur komt steeds sterker naar voren’

‘De natuur liegt niet.’ Evenmin doen de schilderijen van Magali Vanherenthals dat. Welke waarheden de Linkebeekse kunstenares ons met haar werken wil meegeven? ‘Blijf vooral verwonderd kijken.’

Wanneer ben jij beginnen te schilderen?

Magali: ‘Als jong meisje was ik vaak aan het tekenen. Ik kon me uren bezighouden met witte papieren onderleggertjes allerlei kleuren van de regenboog te geven. Schrijven deed ik ook graag. Ik vond het gewoon fijn om dingen te creëren. Mijn liefde voor het artistieke was er al op jonge leeftijd. Maar in de studierichting die ik volgde, kreeg ze niet de ruimte die ze nodig had om te groeien. Tot ik op mijn veertigste in contact kwam met een dame die in haar vrije tijd in haar atelier schilderde. Zij heeft me allerlei schildertechnieken bijgebracht en heeft mijn passie voor de schilderkunst aangewakkerd. Later leerde ik in een interessante kleuropleiding aandachtig naar het kleurenspel van de natuur te kijken. De natuur liegt nooit. Ze toont je kleurencombinaties die je zelf niet zou bedenken, zoals paars en geel. En toch gaan ze prachtig samen.’

Je hebt ook les gevolgd in de academie, niet?

Magali: ‘Ja, ik wilde me nog verder perfectioneren. Zo kwam ik in de academie van Braine-l’Alleud terecht. De leerkrachten die ik daar ontmoette, zie ik als mijn gidsen. Zij hebben me geleerd hoe ik mijn creatieve energie beter kan kanaliseren en een eigen stijl kan ontwikkelen. Het voorbije jaar ben ik omwille van corona niet naar de academie kunnen gaan. Wees er maar zeker van dat ik hun kritische blik op mijn werken heel erg gemist heb.’

Zie jij zelf een evolutie in je schilderijen?

Magali: ‘Het is moeilijk om dat van je eigen werk te zeggen. Maar laat me een poging doen: met de jaren is er een herkenbare lijn in mijn werken gekomen, onder meer dankzij het kleurenpallet dat ik gebruik. Het is een combinatie van grijs, beige en blauw die terugkeert.’

‘In de schilderijen komt mijn liefde voor de natuur steeds sterker naar voren. In sommige werken die ik tentoonstel, heb ik het papier waarop ik schetsen maakte, verwerkt. Ik heb iets met papier, stof, hout, oude boeken en allerlei natuurlijke materialen. Maar ook met landschappen. Je vindt ze terug in mijn recente schilderijen. Ze zijn gebaseerd op foto’s die ik de voorbije jaren tijdens onze reizen nam. Stuk voor stuk zijn het landschappen die indruk op me maakten.’

Welke kernwoorden zou je gebruiken om jouw werken te beschrijven?

Magali: ‘Geduld en introspectie. Als ik schilder, voelt het alsof mijn geest leeggemaakt wordt. Ik dompel me als het ware onder in mijn werk. Wat er rondom mij gebeurt, valt weg. Het creatieproces brengt me heel dicht bij mezelf. Het is bijzonder rustgevend.’ ‘Het is wel jammer dat ik geen eigen atelier heb. Ik schilder in onze woonkamer, soms ook in de tuin. Dat lukt, maar zo’n eigen ruimte waar ik niet hoef op te letten dat er verf in het rond spat, daar durf ik wel van te dromen.’ (lacht)

Welke kunstenaars konden jou in je jonge jaren inspireren?

Magali: ‘Voor mij hoeft een kunstwerk dat iets met me doet niet van de hand van een bekende kunstenaar te komen. Je kan ergens zijn en plots iets zien dat je raakt. Ook dat is kunst. Maar er zijn natuurlijk ook grote namen die indruk op me gemaakt hebben. Als zestienjarige was ik helemaal weg van Auguste Rodin, de impressionistische beeldhouwer. De manier waarop hij materialen zoals klei en brons bewerkte, vond ik toen al enorm fascinerend.’

En wie maakt er vandaag indruk op jou?

Magali: ‘Vlak voor de eerste lockdown in februari 2020 ging ik naar de expo Dali & Magritte. Beide kunstenaars zijn surrealisten, maar hebben elk hun heel eigen stijl. En dat vind ik interessant in kunst. Die geheel individuele manier waarmee kunstenaars zich uitdrukken. Ook al werken ze rond hetzelfde thema, toch zullen hun creaties heel anders zijn.’ ‘Enkele jaren geleden zag ik een tentoonstelling van de Britse beeldhouwer Anish Kapoor. Hij werkt vaak met grote gebogen spiegelende oppervlakken. Een bekend kunstwerk van hem is de Sky Mirror. Het is een schotelvormige spiegel van maar liefst 10 meter doorsnede, die je de wereld ondersteboven toont. Je kan ook jezelf in die kunstwerken zien. Heel knap.’

Hoe kijk jij naar hedendaagse kunst?

Magali: ‘Er kan veel vandaag. Daar is niets mis mee. Integendeel. Soms kunnen heel moderne kunstwerken door hun eenvoud, directheid of originaliteit me echt raken. Waar ik het moeilijk mee heb, zijn de absurd hoge prijzen die vandaag voor sommige kunstwerken gevraagd en gegeven worden. Soms is die prijszetting buiten alle proporties. Zelf vind ik het moeilijk om een prijs op mijn werken te plakken. Ik heb nooit naar kunst gekeken als een business.’

Is er een kunstenaar die je graag zou ontmoeten?

Magali: ‘Er zijn veel kunstenaars die ik beter zou willen leren kennen. Maar als ik er echt één zou moeten kiezen, zou ik gaan voor Viviane Fontaine, een Zwitserse dame met een ongelofelijke passie voor papierkunst. Voor haar is creëren een vorm van mediatie. Zij maakt haar eigen papier of stof dat ze vervolgens vorm of kleur geeft. Haar inspiratiebron? De natuur die nooit ophoudt te veranderen.’

Kunst is het voedsel voor onze ziel. Kan jij je in dat citaat vinden?

Magali: ‘Als er iets is dat de coronacrisis duidelijk heeft gemaakt, is het dat we niet zonder kunst en cultuur kunnen. We snakken er met zijn allen naar. Gelukkig konden we het voorbije jaar het gemis wat compenseren door te wandelen. Want ook de natuur trakteert ons op een stukje kunst. Neem nu het Park Schaveys. De bomen, de bloesems, de bladeren in de herfst, dat zijn levendige kunstwerken.’

Heb je al Linkebeekse landschappen geschilderd?

Magali: ‘Dat is een vraag die me zonder meer triggert. Ik heb al heel wat landschappen geschilderd. Stukjes natuur die je in Normandië, Portugal of aan de Noordzee ziet. Maar Linkebeek was er nog niet bij. En dat terwijl we hier prachtige plekken hebben. Je brengt me op ideeën.’ (lacht)

Jouw familie heeft al vele jaren een band met Linkebeek. Wat trekt jullie aan?

Magali: ‘Het begon bij mijn overgrootouders die hier een huis bouwden. Sindsdien is onze band met de streek gebleven. Eens je van Linkebeek geproefd hebt, wil je er niet meer weg. Zelf hebben mijn echtgenoot en ik nog een tijdje in Alsemberg gewoond, maar er was niets aan te doen: we wilden terug naar het mooie Linkebeek komen. Het geluid van de koeien en de kippen die je hier hoort, geven mij positieve energie. Hoezeer ik ook hou van de stad, het is de lokroep van de natuur waaraan ik niet kan weerstaan.’

 

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke juni 2021