submenu

Hoe zou het zijn met … René Sermon? - 10/09/2021

Als de dag is aangebroken waarop thuis wonen niet meer mogelijk is, is een verblijf in een woonzorgcentrum vaak een noodzakelijke stap. Sjoenke zoekt in deze nieuwe rubriek uit hoe het met deze mensen is. Want uit het oog is niet uit het hart. Starten doen we met René Sermon.

Réne Sermon, die nu 81 jaar is, was jarenlang een fervente petanquespeler, lid van KALM en van de Toneelvrienden. Drie en een half jaar geleden verhuisde hij naar woonzorgcentrum Zennehart in Alsemberg. Praten met hem gaat sinds een tijdje erg moeizaam. Renés dochter Carine vertelt hoe dat komt. ‘Papa leed al een hele tijd aan alzheimer in combinatie met dementie. Nadat mijn moeder overleed, heeft hij nog een aantal jaren erg goed zijn plan kunnen trekken thuis.’ In 2018 zette René de stap van het ouderlijke huis naar het woonzorgcentrum nadat hij een aantal kleine herseninfarcten kreeg. ‘Dat bleek een goede beslissing’, vertelt Carine. ‘Hij kreeg de verzorging die hij nodig had, ging mee op alle mogelijke uitstappen en voelde zich snel in zijn sas in zijn nieuwe omgeving. De medicatie hielp zijn ziekte al bij al goed onder controle te houden.’

De eerste lockdown in 2020 speelde René net als veel andere rusthuisbewoners parten. ‘Papa begreep niet waarom hij niet meer naar buiten mocht en wekenlang geen bezoek kreeg. Dat was hartverscheurend. Een paar maanden later is hij noodgedwongen opgenomen in een gesloten afdeling. Mentaal ging het een stuk minder goed. Daardoor is het nu jammer genoeg moeilijk geworden om met hem te communiceren. Hij heeft slechte dagen, maar ook goede. Dan praten we wat over vroeger, over vrienden van vroeger in Linkebeek. Hij vergeet tegenwoordig erg veel, maar die vrienden dus niet. Dat vind ik toch wel bijzonder.’

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: sjoenke september 2021